CZUWANIE

   Pieśnią przewodnią naszego czuwania była pieśń “Serce wielkie nam daj” : 

NEWPOSTER

                                    Ref.: Serce wielkie nam daj     

                                          Zdolne objąć świat

                                          Panie serce nam daj

                                         Mężne w walce ze złe

  • Zwleczmy z siebie uczynki starych ludzi
  •    Zniszczmy wszystko, co budzi Boży gniew
  •     Wdziejmy biel nowych szat w Chrystusie Panu
  • Nowy człowiek powstanie w każdym z nas 
  •                         
  •                          Nowi ludzie w historię wpiszą miłośc
  •                          Wskażą drogi odnowy ludzkich serc
  •                          Nowi ludzie przeżyją własne życie
  •                          Tworząc wspólnym wysiłkiem nowy świat 
  •                              
  •                          Nowi ludzie przyniosą ziemi pokój 
  •                          W znaku wiary jednocząc cały świat
  •                          Nowi ludzie przyniosą ziemi wolność 
  •                          Prawda ludzi wyzwoli niszcząc zło.                        

Polonijna Odnowa w Duchu Świętym w Chicago w 50-tą rocznicę Odnowy w Duchu Świętym w Kościele Katolickim zgromadziła wiele osób ze wspólnot: “Jezus z nami” z parafii Św. Trójcy, wspólnoty z Lombard i ze wspólnoty “Płomień Ducha Świętego” z parafii Świętego Jacka,na wspólnym czuwaniu modlitewnym w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Wspólnoty, formowane na nocnych czuwaniach kolejnymi hasłami : “Abyśmy byli jedno”, “Na dłonie wzniesione me spójrz”, “Oto ja, poślij mnie”, w tym roku rozeznały potrzebę przemiany serca, aby w mocy Ducha Świętego, najpierw w życiu indywidualnym, a potem wspólnotowym, prosić Boga o przemianę serca (Ez 36,25-27) oraz o to, aby Bóg obdarował nas życiem nie według ciała ale według ducha, aby móc nieść Boga do innych ludzi w mocy Ducha Śwętego.

W przepięknej Bazylice Św. Jacka, po akcie zawierzenia Maryji wspólnego czuwania i oddania się w Jej ręce razem z całym ruchem Odnowy w Duchu Świętym w Kościele Katolickim, rozległo się wołanie : – Serce wielkie nam daj – najpierw słowami pieśni, a pożniej słowami modlitwy. Uniesione w górę ręce były znakiem otwartych serc z nadzieją, że Bóg usłyszy modlitwę i ześle łaskę przemiany serca. Wołanie o łaskę echa Pięćdziesiątnicy Maryji i Apostołów, czuwających w wieczerniku, łączyło serca modlących się wspólnot. Diakonia modlitewna zgromadzona w prezbiterium wspólnie z kapłanami, opiekunami wspólnot, była przepięknym świadectwem braterstwa ludzi świeckich z kapłanami i niosła się modlitwa ku niebu – Jezus, Jezus, Jezus – na fali kanonów, pieśni uwielbienia, modlitwy językami. Uniesione dłonie, zamknięte oczy, kontemplacja obecności Jezusa. I skad ta wspólna radość ? I skąd ten uśmiech na twarzy, ciepło w sercu i pokój ? To łaska Jego obecności, Jego Miłości i Jego dotknięcia. Póżniej uroczysta Eucharystia z rozbudowaną liturgią Słowa, świadectwo uwolnienia z mocy złego ducha, wspólna wieczerza Eucharystyczna, a nastepnie Jezus wystawiony w Najświętszym Sakramencie i modlitwa wstawiennicza. To była duchowa, przepiękna uczta z Bogiem : Serce wielkie i prawe nam daj ! Czy udżwigniemy to, co otrzymaliśmy ? Pan to wie – a odpowiedzią będzie nasze życie. Błogosław nam Panie !